|
Dr.
Hugo Verhoeven:
“Ik ben Hugo Verhoeven van het Center for Reproductive Medicine in
Dusseldorf, Germany. Ik ben werkzaam als redacteur van OBGYN.net
en ik breng verslag uit vanuit het European
Congress on Perinatal Medicine in Porto, Portugal. Het doet me een groot
genoegen om Professor Isaac Blickstein te introduceren, de
hoofdredacteur van het Israel Journal of Obstetrics and Gynecology,
werkzaam op de afdeling Obstetrie en Gynaecologie aan het Kaplan Medical
Center in Rehovot, Israel. Dr. Blickstein is de voorzitter van de
Working Group on Multiple Pregnancy van de International Society of Twin
Studies en een autoriteit in de wereld op het gebied van
meerlingzwangerschappen. Goede morgen, Professor Blickstein.”
Professor
Isaac Blickstein: “Goede morgen.”
Dr. Hugo
Verhoeven: “Het totaal aantal meerlingzwangerschappen is
explosief gegroeid wereldwijd en een van de oorzken daarvan is zeker de
wereldwijde introductie van nieuwe voortplantingstechnieken. En
natuurlijk de verbeterde zwangerschapscijfers. U bent obstetricus en
onder diegenen die de problemen, die specialisten op het gebied van de
voortplanting veroorzaken moeten oplossen en u heeft speciale gedachten
hierover. Ik hoorde u op deze bijeenkomst de wijze, waarop
fertiliteits-specialisten denken over
de resultaten van hun behandeling bekritiseren en dat de meesten van hen
de problemen ontkennen, die u en de neonatologen hebben. Dus laten we
hier over praten.”
Professor
Isaac Blickstein: “Dank u wel dat u mij deze vraag stelt.
Ik zou willen beginnen met een overzicht over wat er gebeurt in
werkelijkheid. We zijn getuigen van een verandering in de maatschappij.
Jaren geleden trouwden vouwen eerst, kregen kinderen en keken daarna
naar een carrière. Echter de maatschappij en cultuur veranderden in de
loop der jaren. Vrouwen doorlopen eerst hun carrière en denken daarna
na over trouwen en kinderen krijgen. Tegen die tijd van hun
reproductieve leven kunnen zij moeilijkheden ondervinden bij het pogen
om zwanger te worden. We
zijn blij dat de technologie er is om aan de vragen van de vrouwen
tegemoet te komen en inderdaad is de behandeling van de infertiliteit
enorm veranderd in de laatste 50 jaar. Men kan kijken naar infertiliteit
als een ziekte die moet worden behandeld en zoals u weet in de
geneeskunde hebben alle behandelingen bijwerkingen. Een belangrijke
bijwerking van de infertiliteitsbehandeling is misschien het
hyperstimulatiesyndroom, hetgeen levensbedreigend is. Ik ben echter geïnteresseerd
in het punt van het produceren van meer kinderen dan nodig is, hetgeen
een enorme invloed heeft op de perinatale mortaliteit en morbiditeit.
Zoals algemeen bekend zijn alle methoden van voortplantingstechnologieën
zeer kostbaar. Deze kosten veel geld, kosten veel energie van de patiënten
en bovendien de kosten van ontwikkeling en kennis nodig voor de experts
op het gebied van de voortplanting. Als zij uiteindelijk geen resultaten
laten zien, hebben zij geen bestaansrecht; vervolgens werd het een
existentialistisch aspect. Als je geen resultaten laat zien, heb je geen
overleving als centrum, heb je geen overleving als groep artsen of
laboratoriumtechnici, die veel geld verdienen en veel geld uitgeven in
de fertiliteit. Natuurlijk zijn de kosten verschillend in vele landen,
zodat de kosten van een fertiliteitsbehandeling tussen de $5,000-$10,000
in de Verenigde Staten kunnen zijn, terwijl en er geen kosten zijn in
Israël, waar men de behandeling gratis kan ondergaan.”
Dr. Hugo
Verhoeven: “Als het gratis is betekent het niet dat het
niets kost, het kost... ”
Professor
Isaac Blickstein: “De maatschappij draagt de kosten.”
Dr. Hugo
Verhoeven: “Exact.”
Professor
Isaac Blickstein: “Maar de patiënt die het geld uitgeeft
en de energie om het te doen is gelukkig dat het in Israël zonder
kosten is, hetgeen natuurlijk de beperking is in de Verenigde Staten en
in sommige andere landen, die resultaten moeten laten zien binnen enkele
cycli. Dus om deze reden is alles waar het om draait het
zwangerschapscijfer en zoals algemeen bekend is dit de goede denkwijze
voor de patiënt. De patiënt wil een kind; als de bijwerking een
meerlingzwangerschap is, zal de patiënt dit soms beschouwen als een
compensatie voor de langdurige infertiliteit. Zij zijn blij dat ze twee
of drie kinderen hebben nadat zij vele jaren een zwangerschap verlangd
hebben, echter velen zijn zich niet van de risico's bewust die een
meerlingzwangerschap met zich mee brengt. Het is door vele onderzoeken
uitgebreid in de literatuur beschreven dat de infertiliteitsbehandeling
geassocieerd is met een verhoogde kans op meerlingen en daarom
geassocieerd is met een toegenomen morbiditeit en mortaliteit. Er wordt
aangenomen dat de door deze voortplantingstechnieken het percentage
kinderen met cerebral palsy (met spastische tetraplegie, hetgeen
betekent dat de baby of het kind niet beweegt behalve zijn hoofd en
ogen) met 8% is toegenomen in de VS.
Dr. Hugo
Verhoeven: “Laten we teruggaan naar de behandelkosten,
omdat ik denk dat het erg belangrijk is. Zelfs als de patiënt zelf moet
betalen voor infertiliteitsbehandeling, dan is het de maatschappij die
gaat betalen voor de gevolgen. Als de vrouw een tweeling krijgt, moet de
maatschappij de zorg dragen voor het gehandicapte kind voor misschien
30, 40 of 50 jaar. Dus dat is iets wat men zich erg goed moet bedenken
en waar men op gewezen moet worden, omdat veel mensen zich niet
realiseren dat het niet alleen het zwanger worden is maar de volledige
zwangerschap en het volledige leven van die invalide kinderen, dit kost
enorm veel geld.”
Professor
Isaac Blickstein: “Ja, geld is een ding maar ik denk dat
het meer is dan geld omdat wat het de maatschappij kost is het verlies
aan arbeidskracht van de ouders. Zij moeten het leven aanpassen aan het
behandelen of zorg besteden aan het gehandicapte kind en het is voor de
maatschappij belangrijk om te begrijpen dat de risico's enorm zijn. Als
men de risico's die gepaard gaan met meerlingzwangerschap opweegt tegen
de eenling zwangerschap, zou men de beslissing erg snel moeten nemen:
het doel van infertiliteitsbehandeling zou een eenling zwangerschap
moeten zijn. We kennen de moeilijkheden, de enorme energie, het talent
en de ontwikkeling en kennis die nodig zijn bij de moderne
voortplantingstechnieken, maar we kunnen vaststellen dat de iatrogene
meerlingen 2 types hebben - de vermijdbare en de onvermijdbare. Als je
alleen ovulatieïnductie geeft, kun je het aantal
meerlingzwangerschappen werkelijk niet onder controle houden, tenzij je
de cyclus uitschakelt. Als je je gang gaat en protocollen gebruikt die
geen goede follikels produceren, dan krijg je geen goede
zwangerschapscijfers, maar dit is onvermijdbaar. Van de andere kant is
het terugplaatsen van embryo's een besluit dat genomen is door
regeringen, maatschappijen, artsen en door patiënten zelf en dit zijn
vermijdbare meerlingen.”
Dr. Hugo
Verhoeven: “Dat is een interessant punt, dus wie denkt u
die de prioriteit moet hebben - de regering, het ziekenhuisbeleid, de
gedachten van de arts of de patiënt? Zou u zeggen dat als de patiënt
vijf embryo's teruggeplaatst wil hebben en het risico op een drieling
accepteert, u moet zeggen OK dat is de beslissing van de patiënt of
denkt u dat het besluit of de gedachten of de verantwoordelijkheid van
de behandelend arts het belangrijkste zijn? Dat is mijn gevoel, dat veel
artsen niet genoeg denken over hun verantwoordelijkheid bij de
behandeling van onvruchtbare patiënten.”
Professor
Isaac Blickstein: “Dit is voornamelijk een ethische vraag,
het is geen medische vraag. Betreffende infertiliteit en de ethische
aspecten houdt de welbekende “primum
non nocere” - in de eerste plaats geen schade toebrengen - in dat
infertiliteit gezien kan worden als een niet-ethische behandeling, omdat
er enige schade betrokken is bij de infertiliteitsbehandeling. Echter
wij gebruiken plastische chirurgie om de neus van de patiënt te
veranderen, hetgeen geen levensreddende procedure is en patiënten
worden blootgesteld aan de gevaren van anesthesie en gevaren van
chirurgie, omdat we in een dynamische maatschappij leven, die
verschillende eisen heeft tegenwoordig. Het centrum van die beslissingen
is zonder twijfel de patiënt, maar alleen als ze een echte informed
consent krijgen. Zij zouden alle informatie moeten krijgen omtrent het
succes en de risico's van meerlingzwangerschap, de mogelijkheid om een
gehandicapt kind te krijgen, de enorme inspanningen om de
meerlingzwangerschap te begeleiden, de risico's geassocieerd aan de
geboorte van een meerling en de enorme inspanning om die kinderen later
op te voeden. Dan kunnen zij andere gedachten hebben en anders denken
dan de artsen, die als doel een hoger zwangerschapscijfer hebben, maar
niet ten koste van het hebben van meerlingzwangerschap als
bijwerking.”
Dr. Hugo
Verhoeven: “Maar u als mogelijk nummer één in research op
het gebied van mortaliteit en morbiditeit van tweelingzwangerschappen,
wat is uw boodschap aan de artsen die voortplantingsbehandelingen
uitvoeren?”
Professor
Isaac Blickstein: “Probeer er alles aan te doen om een
enkelvoudige zwangerschap
te krijgen. Dit betekent zelfs cycli voorbij laten gaan; dit betekent
een meerlingzwangerschap als een slecht resultaat beschouwen. Als je dan
je succespercentages berekent, moet je jouw eenling zwangerschap
succespercentages laten zien en de totale succespercentages zijn niet zo
belangrijk als de eenling zwangerschapscijfers.”
Dr. Hugo
Verhoeven: “U bent een van de redacteuren van een nieuw
boek dat naar mijn mening de bijbel gaat worden voor artsen die
voortplantingsbehandelingen uitvoeren, voor obstetrici die zorgen voor
vrouwen die een meerlingzwangerschap dragen en voor de neonatologen.
Kunt u enige voorinformatie geven over de inhoud van dit boek?”
Professor
Isaac Blickstein: “Allereerst Hugo bedankt, jij was een van
de katalysatoren om dit boek te schrijven. We dachten over dit probleem,
dat als boek op de achtergrond zou moeten hebben, de Iatrogene Meerling
Zwangerschap, die de epidemie is van de welvaartsstaat. Deze bijwerking
van infertiliteitsbehandeling zou in de juiste proportie moeten worden
gebracht. Dat is waarom wij ons in dit project begeven, beginnend met de
biologie van meerlingzwangerschappen te beschrijven. Wij probeerden
artsen op te leiden door te zorgen voor de iatrogene
meerlingzwangerschap, vanaf het begin tot het eind, inclusief het
observeren van de zwangerschap en follow-up en om de ouders te
informeren over de risico's van de iatrogene multipele zwangerschap. Wij
bespraken medisch / juridische aspecten van die behandelingen en de
religieuze aspecten van die problemen. Ik denk dat door gebruik van het
'losbladige' systeem in dit boek, waar jij Hugo ook een erg goede
bijdrage aan hebt geleverd, wij ons boek kunnen bijwerken tot februari
2000. Dit is uitzonderlijk voor de meeste tekstboeken, die een
achterstand van tenminste twee jaar hebben. Dit gaf ons de mogelijkheid
om alle belangrijke artikelen gepubliceerd in februari 2000 in dit deel
op te nemen.”
Dr. Hugo
Verhoeven: “Dus dit boek is niet alleen de bijbel aan het
worden voor artsen, maar misschien ook voor zwangere en zelfs
niet-zwangere patiënten om up-to-date informatie te krijgen over dit
onderwerp over meerlingzwangerschap.”
Professor
Isaac Blickstein: “Zeker wij schreven dit natuurlijk in
medische taal. Wij schreven het niet in vrouwenbladen of ouderbladen,
omdat onze primaire doelgroep de artsen zijn en de medische professie.
Echter we zorgden voor woordenlijsten met uitleg van al onze
behandelingen en bijwerkingen van de medicatie. Het is zeer goed geïllustreerd
met veel grafieken, figuren en veel foto's. Het is erg makkelijk te
begrijpen zelfs voor een leek en ik denk dat het een erg effectieve
methode kan blijken te zijn voor het informeren van deze paren, voordat
infertiliteitsbehandeling gestart wordt.”
Dr. Hugo
Verhoeven: “Dus wanneer wordt het boek beschikbaar?”
Professor
Isaac Blickstein: “Voor zover ik weet in september zal het
in de winkels zijn.”
Dr. Hugo
Verhoeven: “Professor Blickstein, dank u wel voor dit
interview.”
|
terug